Köken

Arapça “leṭāfet” (لَطَافَة) kökünden Türkçeye geçmiştir. Arapçada “hoşluk, nezâket, yumuşaklık” gibi anlamlara gelir. Osmanlı Türkçesinde estetik ve zarafet niteliklerini ifade etmek için yaygın biçimde kullanılmıştır.

Kelimenin kökünde yer alan “latîf” (nazik, zarif, hoş) kelimesiyle bağlantılıdır.

Kullanım Alanları

• Edebî metinlerde, genellikle kadın güzelliğini, gülümsemeyi ya da incelikli davranışları nitelemek için tercih edilir.
• Günlük dilde, artık çok sık kullanılmasa da zarafet veya yumuşaklık anlatımı gerektiğinde nostaljik bir ifade olarak rastlanabilir.
• Klasik şiirde, fizikî güzelliği veya ruhsal inceliği vurgulamak amacıyla yer alır.