Köken

Mehil kelimesi, Arapça mahl (مَهْل) sözcüğünden Türkçeye geçmiş olup “erteleme, süre tanıma, mühlet” anlamında kullanılır. Bu sözcük, “ertelemek” anlamına gelen Arapça mahala (مَهَلَ) fiilinden türetilmiş olup, faˁl vezninde bir mastardır. Etimolojik olarak mehil, bir işin ya da yükümlülüğün belirli bir süreliğine geciktirilmesini veya zaman tanınmasını ifade eder. Bu nedenle, kelime hem hukukî hem de günlük bağlamda süre uzatımı ya da zaman hakkı anlamında kullanılır.

Kullanım Alanları

• Hukuk: Bir hakkın yerine getirilmesi için tanınan yasal süre (örn. “mehil vesikası”).
• Günlük Dil: Zaman isteme ya da gecikme talebinde (“biraz mehil ver”).
• İdari Yazışmalar: Resmî işlemler için belirli süre tanımlamalarında.
• Edebiyat: Vakit geçirme ya da zaman kazanma anlamını pekiştiren mecazi kullanımlarda.