Köken

Mehtap kelimesi, Türkçeye Farsçadan geçmiş olup māhtāb (ماهتاب) ya da mahtāb (مهتاب) biçimlerinden alıntıdır ve “ay ışığı” anlamına gelir. Bu bileşik sözcük, “ay” anlamındaki māh (ماه / مه) ve “ışık, parıltı” anlamına gelen tāb (تاب) sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuştur. Etimolojik olarak, mehtap sözcüğü gökyüzündeki ayın yaydığı ışığı yansıtır.

Kullanım Alanları

• Edebiyat: Şiirsel bir imge olarak gece, güzellik ve huzur tasvirlerinde.
• Günlük Dil: Ay ışığında yapılan gezintiler ya da oturmalara gönderme için (“mehtaba çıkmak”).
• Müzik: Klasik Türk müziği ya da halk müziğinde romantik temaların ifadesi olarak.
• Halk müziği ve türkü sözleri: Mehtap, duygusal yoğunluğu artırmak için sık tercih edilen imgelerden biridir.