Köken

Arapça kökenli bvḥ kökünden gelen ve "izinli, yasak olmayan" anlamına gelen mubāḥ (مباح ) sözcüğü günümüz Türkçesine mübah olarak geçmiştir.  Bu sözcük ise Arapça ˀabāḥa (أباح) “izin verdi, serbest bıraktı” fiilinden türetilmiş olup, mufˁal vezninde IV. bâb edilgen fiil sıfatıdır.

Kullanım Alanları

• Dini: Mübah, dini bakımdan yapılması konusunda sakıncası bulunmayan, günah ya da sevap olmayan durumları ifade eder. Örneğin, yemek yemek, su içmek, spor yapmak gibi eylemler mübahtır. 
• Hukuki: Fıkıh usulü terimi olarak, mükellefin yapıp yapmamakta serbest bırakıldığı fiilleri ifade eder. 
• Günlük Yaşam: Günlük konuşmada, “durumun gereği olarak yapılmasında bir sakınca görülmeyen, mazur görülebilir” eylem ya da tutumları ifade etmek için de kullanılır.