Mülhit-Mülhid

Alıntıla

Allah’ı tanımayan, inkâr eden, dinsiz, îmansız kimse"Klasik metinlerde “mülhit” sıfatı dinî inançtan ayrılmış kimseler için kullanılırdı."

Sıfat

İşaret Dili

Köken
Arapça “kabir soyucu, (mecazi) dinsiz, dinden çıkan” anlamına gelen mulḥīd (ملحِد) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Kök olarak Arapça l-ḥ-d / ل-ح-د (ilhâd — inançtan dönmek, inkâr etmek) kökünden türemiştir.
Kullanım Alanları
Tarihî ve edebî metinlerde: Osmanlı dönemi eserlerinde, özellikle dinî veya ahlâkî tartışmalarda inançtan sapmış kişileri tanımlamak için kullanılır. 
Klasik şiir ve tasavvuf yazılarında: İnançsızlık veya sapkınlık temalarını vurgulamak amacıyla mecazî anlamda rastlanır. 
Tarih araştırmaları ve biyografilerde: Dönemin dinî-sosyal çatışmalarını aktarırken, dönemin diliyle alıntı yapılırken bahsedilir. 
Felsefe ve dinler tarihi incelemelerinde: İnanç sistemleri arasındaki farklılıkları veya sapma kavramlarını açıklarken kullanılır. 

Kaynakça

“Mülhid / Mülhit”. Kubbealtı Lugatı. Erişim Tarihi: 16 Ağustos 2025. https://lugatim.com/s/MÜLHİT–MÜLHİD
“Mülhit”. Türk Dil Kurumu (Güncel Türkçe Sözlük). Erişim Tarihi: 16 Ağustos 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=m%C3%BClhit
“Mülhit”. Nişanyan Sözlük / Etimoloji kaynakları. Erişim Tarihi: 16 Ağustos 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/mülhit