Köken

Münkesir kelimesi (ﻣﻨﻜﺴﺮ) Arapça kökenlidir. Arapça “kırılmak” anlamına gelen inkisar kelimesinden türemiştir.

Kullanım Alanları

Klasik edebiyat ve divan şiirinde, genellikle mecazî anlamda; kalbi kırılmış, hüzünlü, içe dönük, mahzun karakterleri anlatmak için kullanılır.

Tasavvufî metinlerde, “münkesir kalp” Allah’a yakın olan, kibirden arınmış, mahviyet içinde bir kalbi tanımlar. Bu anlamda ruhsal olgunluğu simgeler.

Günlük yazılı ve edebî dilde, kişinin bir olaydan ya da sözden dolayı duygusal olarak kırıldığını, içine kapandığını ifade etmek için tercih edilir.

Daha az olmakla birlikte, fiziksel kırılma (kemik, eşya vb.) bağlamında da kullanılabilir; ancak modern kullanımda daha çok mecazî anlam öne çıkar.