​Köken

​Farsça nā-dіde (نادیده) sözcüğünden dilimize geçen bu kelime; "görmüş, gören" ve "göz" anlamındaki dīde (دیده) sözcüğünün, olumsuzluk bildiren nā- ön ekiyle birleşmesiyle türetilmiştir. Kelime Farsçadaki asıl kullanımında "görmemiş" (etken) manasını taşırken; "görülmemiş, benzerine rastlanmamış" şeklindeki edilgen anlamı kazanması Türkçeye özgü bir gelişmedir.

Kullanım Alanları

• ​Günlük Dil: Az bulunan, çok kıymetli ve nadir rastlanan nesneleri veya durumları tanımlamak için kullanılmaktadır.
• ​Edebiyat: Metinlerde eşi benzeri olmayan, görülmemiş güzellikleri ve emsalsiz değerleri nitelemek amacıyla kullanılmaktadır.