Oyuk

“Oyuk” kelimesi, Türkçe kökenli bir isimdir. Eski Türkçede de benzer şekliyle kullanılan bu sözcük, “oymak” fiilinden türetilmiştir. “Oymak” fiili, bir yüzeyin içini delmek, kazımak ya da içini boşaltmak anlamlarına gelir. Bu fiilden türeyen “oyuk” ise kazılarak ya da aşınarak oluşmuş boşluk anlamına gelir. Yapısal olarak türemiş bir kelimedir.

• Bir nesnenin ya da yüzeyin içinde bulunan boşluğu veya çukuru tanımlar.

Örnek: Duvarın içinde küçük bir oyuk vardı.

• Ayrıca mecaz anlamda da, bir şeydeki eksiklik ya da içsel boşluğu tanımlamak için kullanılabilir.

Örnek: Kalbimde derin bir oyuk bıraktı.