Köken

Sancı kelimesi, Eski Türkçe sançıġ (mızrak, batıcı şey; mecazen keskin ağrı) sözcüğünden türemiştir. Bu sözcük, sanç- (saplamak, batırmak) fiilinden, +I(g) ekiyle oluşturulmuştur. Türkçedeki anlam genişlemesi, fiziksel bir batma hissinden mecazi acı ve sarsıntı anlamlarına evrilerek gelişmiştir.

Kullanım Alanları

• Tıp: Sindirim sistemi, böbrek, safra kesesi ya da kadın doğum gibi alanlarda tanılayıcı bir belirti olarak kullanılır.
• Edebiyat: Fiziksel acının ötesine geçerek bireysel ya da toplumsal çalkantıyı ifade etmek amacıyla mecazi anlamda kullanılır.
• Günlük dil: İç sıkıntısını, ani ve rahatsız edici bir hissi anlatmak için halk arasında yaygın olarak kullanılır.