ŞARKI DEVR-i REVÂNI

Türk mûsikisinde bir görüşe göre on zamanlıdan büyük olduğu için büyük, diğer bir görüşe göre on beş zamanlıdan küçük olduğu için küçük (Arel-Ezgi) usuller sınıfına giren şarkı devr-i revânı usulü şarkı formunda kullanılmak üzere terkip edilmiş on üç zamanlı bir usuldür. Klasik devirde bu usulle bestelenmiş şarkıların pek azı günümüze ulaşmıştır. Romantik devirde de pek rağbet görmeyen bu usul sonraki dönemlerde tamamen kullanımdan düşmüştür. Bugün son romantikler denilen bestekârlar dahil olmak üzere hiçbir bestekâr tarafından kullanılmamaktadır.

Vardakosta Ahmed Ağa’nın muhayyer-sünbüle makamında, “Ey nihâl-i işve bir nevres fidanımsın benim”; III. Selim’in mâhur makamında, “Gel açıl gonca-dehen zevk edecek günlerdir”; Şâkir Ağa’nın hüzzam makamında, “İşittim ey gül-i gülzâr” ve mâhur makamında, “Sabâh olmuş tan yerleri atıyor”; Sermüezzin Rifat Bey’in bestenigâr makamında, “Gücenmezsen budur arz-ı niyâzım” mısraıyla başlayan şarkıları bu usulle bestelenmiş eserlerden bazılarıdır.