Şaşırdım Kaldım İşte (Şiir)

“Şaşırdım Kaldım İşte” adlı şiir, Yavuz Bülent Bâkiler tarafından kaleme alınmıştır ve Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin örneklerinden biridir. Yavuz Bülent Bakiler bu şiiri bireysel aşk deneyiminden hareketle yazmıştır. Şiir içerik olarak aşk karşısında yaşanan şaşkınlık, kararsızlık ve içsel çatışmaları ele almaktadır.^【1】 Otobiyografik arka plana dayanan metin, sevgiye yönelme ile ondan kaçma arasındaki gelgitleri, sade dil ve imgeler aracılığıyla ele alır. Şair, halk ve divan şiiri birikimini modern şiirin serbestliğiyle birleştirmiş ve aşk temasını hem bireysel hem de tasavvufi boyutlarıyla işlemiştir.

Yavuz Bülent Bakiler (AA)

Otobiyografik Arka Plan

Şair şiiri, fakülte yıllarında birlikte derslere girdiği, gündelik hayatı paylaştığı ancak aşkını açıkça ifade edemediği bir kişiye yazmıştır. Şair, bu süreçte sevdiği kişiye karşı duyduğu yoğun bağlılığı davranışlarıyla açığa vurmasına rağmen, sözlü bir itirafta bulunmamıştır. Yıllar sonra yapılan bir yüzleşmede, bu sevdanın karşı tarafça fark edildiğinin ortaya çıkması, şiirin merkezinde yer alan “şaşkınlık” temasını gerçek hayattaki karşılığıyla da pekiştirmiştir.

Sözleri

Sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla,

Bâzan sessiz sedasız, ipekten kanatlarla,

Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla,

Karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla,

Adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla,

Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla,

Baş başa kalıyorum sonunda heyhatlarla,

Sözde senden kaçıyorum doludizgin atlarla.

Ne olur bir gün beni kapında olsun dinle,

Öldür bendeki beni, sonra dirilt kendinle,

Çarpsan kara sevdayı en azından yüz binle,

Nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle.

Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle,

Ama her defasında geri döndüm seninle.

Hangi düğüm çözülür nazla, sitemle, kinle?

Ne olur bir gün beni kapında olsun dinle..

Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin?

Bazan kız kardeşimsin, bazan öp öz annemsin,

Sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin,

Eksilmeyen çilemsin,

Orada ufuk çizgim, burada yanım yöremsin,

Beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin,

Çaresizim, çaremsin.

Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin? ^【2】 

Biçimsel Özellikleri

Şiir ağırlıklı olarak hece ölçüsünün 7+7=14’lü kalıbıyla yazılmıştır. Ancak bazı mısralarda 15’li ve 7’li ölçü kullanılarak çeşitlilik sağlanmıştır (ör. “Sözde, senden kaçıyorum / doludizgin atlarla” → 15’li ölçü) Ses tekrarları (“s” sesi, “at” kafiyesi, “larla” redifi) şiirde ahengi oluşturur. Bölüm başı ve sonlarında aynı mısraların tekrarı, içsel uyumu pekiştirir. Sade ve melodik bir söyleyiş vardır.

Anlam ve Tematik Çerçeve

Şiir, bireyin aşk karşısında yaşadığı güçsüzlüğü, kararsızlığı ve içsel çatışmaları merkeze alır. Anlatıcı, sevdiği kişiden kaçtığını dile getirse de bu kaçışın yalnızca sözde kaldığını, her defasında geri döndüğünü ifade eder. Otobiyografik izler taşımasına rağmen şiir, yalnızca şairin kişisel hikâyesini değil; benzer duyguları yaşayan bireylerin ortak ruh hâlini yansıtan evrensel bir anlatı sunar.