Seher

Bir nehir kavşağıydı sözler

Ruh denizinden sıcaklara dökülürler

Yanan yakan kadar acı döker

Uğraştıkça zehir döker.

Bir yanı ulu çınar gölgesi

Bir yanı mor sümbül pençesi

Yolun ucu değil ta kendisi

Mutluluktu aralığın sisi.

İki satır arası kandan ibaret

Korkulu rüyalarımdı hayal et

Savunma güneşli günleri bana

Karanlık saltanattı bir tek.

Bir viran gibi yaprak döker bu kış

Kokun sanki bana bir nameli bakış

İçimde sessiz sedasız bir yakarış

Yavaş yavaş korkularım başladı.

Büründü karanlık, döküldü kelimeler

Bu dudaklar bir inkar söndürürler

Titredi eller savruldu boş sözler

Acımasızca kesildi nefesler.

Uydurduğun masallarlarda neredeyim ben

Yollarım hedeflerim hep sen iken

Kalbimi kırıp döke döke gelirken

Yolun sonunda seni bulmam dileğiyle.