Köken

Semah kelimesi, Arapça smˁ kökünden gelen samāˁ (سماع) “dinleme, işitme, dinleti” anlamındaki sözcükten türemiştir. Anadolu ağızlarında görülen ʿayn > h ses değişimi sonucunda samāʿ sözcüğü, semah biçimini almıştır. Özellikle 1970’li yıllardan itibaren, Mevlevi geleneğindeki “sema” terimiyle karıştırılmaması amacıyla Alevi ve Bektaşi geleneğinde “semah” yazımı tercih edilmiştir. Terim, Alevi-Bektaşi inanç sisteminde cem törenlerinin vazgeçilmez bir unsuru olup, “on iki hizmet”ten biri olarak kabul edilir.

Kullanım Alanları

• İnanç ve Ritüel: Cem erkânında “on iki hizmet”ten biri olarak yerine getirilir.
• Müzik ve Dans: Bağlama eşliğinde özel nefeslerle ritmik ve içsel bir hareket örgüsü olarak.
• Kültürel Kimlik: Alevi topluluklarının kültürel hafızasında yaşatılan sembolik bir öğedir.