Şeytanın Avukatı (Latince: Advocatus Diaboli), Katolik Kilisesi’nin kanonizasyon (azizlik) süreçlerinde görev alan ve resmî literatürde Promotor Fidei (İnancın Destekçisi/Promotörü) olarak adlandırılan hukukî makamın popüler ismidir. Bu makamın temel işlevi, kilise hukukunun ve inancın bütünlüğünü korumak amacıyla, aziz ilan edilmesi önerilen adaylara karşı sistematik itirazlar geliştirmektir. Promotor Fidei, adayın yaşamındaki kusurları araştırır, iddia edilen mucizelere doğal veya tıbbi açıklamalar getirmeye çalışır ve sürecin hukukî normlara uygunluğunu denetler. Terim, günümüzde teolojik kökeninden sıyrılarak hukuk, felsefe ve sosyal bilimlerde; bir argümanın, kararın veya teorinin geçerliliğini test etmek için kasıtlı olarak karşıt görüş üretme yöntemini ifade eden seküler bir kavrama dönüşmüştür.
Makamın kökenleri, kilise mahkemelerinde kamu yararını (bonum publicum) gözetmekle yükümlü olan Promotor Fiscalis (Mali/Hukuk Promotörü) ofisine dayanır. 13. yüzyılda Papa III. Innocentius döneminde yargılama usullerinde suçlayıcı (accusatorial) sistemden soruşturmacı (inquisitorial) sisteme geçilmesiyle, yargıcın tarafsızlığını korumak adına iddia makamını temsil edecek bağımsız bir görevliye ihtiyaç duyulmuştur. Bu görevli, zamanla azizlik davalarında da kilisenin çıkarlarını savunan bir figür haline gelmiştir.
Makam, Papa Urban VIII (1623-1644) döneminde kalıcı ve resmî bir statüye kavuşmuştur. 1631 yılında Antonio Cerri, ilk kalıcı Promotor Fidei olarak atanmış ve ofisin yetkileri genişletilmiştir. Bu dönemde getirilen düzenlemelerle, azizlik süreci katı bir "çekişmeli yargılama" (contentious trial) formatına bürünmüştür. Bu formatta, adayı savunan Postülatör (Tanrı'nın Avukatı) ile ona karşı çıkan Promotor Fidei (Şeytanın Avukatı) arasında diyalektik bir tartışma yürütülür.
Makamın görevleri, 1917 tarihli Kanon Hukuku Kodu (Codex Iuris Canonici) ile en detaylı yasal çerçevesine oturtulmuştur. Kod'a göre Promotor Fidei'nin görevleri şunlardır:
Papa II. Ioannes Paulus'un 1983 yılında yayınladığı Divinus Perfectionis Magister anayasası ile süreç köklü bir değişikliğe uğramıştır. Yargısal/çekişmeli modelin yerini, tarihsel-kritik metodolojiye dayalı "akademik inceleme" modeli almıştır. Bu reformla birlikte:
Şeytanın Avukatı'nın tarihsel işlevi, gerçeğin ancak tez ve antitezin çatışmasıyla ortaya çıkabileceğini savunan contradictorium (karşıtlık/çelişki) ilkesine dayanır.
Süreçte üç temel unsur bulunur: İddia eden taraf (Postülatör), karşı çıkan taraf (Promotor Fidei) ve tarafsız yargıç. Promotor, pasif bir gözlemci değil, sürece aktif müdahale eden, tanık çağırabilen ve ek belgeler talep edebilen bir taraftır.
Mucize iddiaları (genellikle açıklanamayan iyileşmeler) incelenirken, Promotor Fidei tıp uzmanları ve bilim insanları ile işbirliği yapar. Amaç, olayın doğaüstü (supernatural) olup olmadığını değil, doğal nedenlerle açıklanıp açıklanamayacağını test etmektir. Örneğin, 17. yüzyılda Paolo Zacchia gibi adli tıp öncüleri, bedensel bozulmazlık (incorruption) vakalarında doğal çürüme süreçleri, mumyalama teknikleri ve çevresel faktörleri analiz ederek Promotor Fidei'ye rehberlik etmiştir.
Kavram, teolojik köklerinden ayrılarak modern düşünce sistemlerinde eleştirel bir yöntem olarak yerini almıştır.
Sosyal psikolojide Şeytanın Avukatı, grup içindeki uyum baskısını kırmak ve "grup düşüncesi" (groupthink) hatasına düşmemek için kullanılan bir tekniktir.
Din felsefesinde Şeytanın Avukatı yöntemi, teistik argümanların mantıksal tutarlılığını test etmek için kullanılır. Örneğin, Tanrı'nın varlığını kanıtlamak için kullanılan Tasarım Argümanı veya Ontolojik Argüman gibi yapıların, mutlak kötü bir varlık ("Antigod") için de aynı geçerlilikle kurulup kurulamayacağı sorgulanır. Eğer bir argüman, hem Tanrı'yı hem de onun tam zıddını aynı mantıksal güçle kanıtlayabiliyorsa, bu durum argümanın, Tanrı'nın "iyiliği" gibi spesifik niteliklerini kanıtlamada yetersiz kaldığını göstermek için kullanılır.
Henüz Tartışma Girilmemiştir
"Şeytanın Avukatı" maddesi için tartışma başlatın
Tarihsel Gelişim ve Kurumsal Yapı
Kökenler ve "Promotor Fiscalis" (13. - 16. Yüzyıl)
Kurumsallaşma ve Urban VIII Reformları (17. Yüzyıl)
1917 Kanon Hukuku Kodu
1983 Reformları ve Yapısal Dönüşüm
İşlevsel Metodoloji: Contradictorium İlkesi
Yargılama Usulü
Tıbbi ve Bilimsel İncelemeler
Modern ve Seküler Uygulamalar
Sosyal Psikoloji ve Organizasyonel Davranış
Felsefe ve Mantık
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.