Bir hususla ilgili gerçek veya doğrunun ne olduğuna kesin biçimde karar verememe durumu, bu kararsızlıktan doğan ve tam bir hüküm vermeyi engelleyen tereddüt, kuşku."Mahkemede sunulan yeni deliller, sanığın suçsuz olduğu yönünde şüphe uyandırdı."
İsim
2.
İhtimal üzerine hüküm verme, zan."Onun niyeti hakkında içimde hep bir şüphe vardı."
İsim
3.
Vesvese, kuruntu."Sürekli şüphe içinde yaşamak, insanın huzurunu bozar."
İsim
4.
Tam olarak inanmama, imandaki zaaf hali."İnanç konusunda kalbine düşen şüpheyi gidermek için araştırmalar yapıyordu."
İsim
İşaret Dili
Ş
ü
p
h
e
Köken
Arapça şbh kökünden gelen şubhe(t) (شُبْهة) kelimesinden türemiştir. Zamanla “kararsızlık, tereddüt ve kuşku” anlamlarını kazanmıştır.
Kullanım Alanları
Felsefe ve Bilim: Şüphecilik akımında (Septisizm) bilgiye ulaşmanın bir aracı olarak değerlendirilir.
Hukuk ve Ceza Yargısı: “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereği, kesin delil bulunmadan mahkumiyet verilmez.
Günlük Dil ve Psikoloji: Kişisel güven eksikliği, kuşku ve vesvese ile bağlantılı olarak kullanılır.
Din ve İnanç: İmanın sağlamlığı veya zaafı ile ilgili olarak kullanılmıştır.
Ş
ü
p
h
e