Tarafsız monizm, zihinsel ve fiziksel olayların temel bir ortak kaynağa dayandığını ileri süren bir metafizik görüştür. Bu yaklaşımda, zihin ve beden ayrımı yapılmaz; her ikisi de üçüncü türden, tarafsız bir varlık veya gerçeklik temelinde açıklanır. Tarafsız monizm, zihin-beden problemini çözmeye yönelik monist yaklaşımlar arasında yer alır.
Tarafsız monizme göre gerçeklik, ne yalnızca zihinsel ne de yalnızca fiziksel olarak tanımlanabilir. Bu görüş, zihinsel ve fizikselin, daha temel bir yapının farklı tezahürleri veya düzenlemeleri olduğunu öne sürer. Bu yapı, ontolojik olarak tarafsız kabul edilir. Görüş, hem zihnin fiziksele indirgenmesine hem de fizikselin zihne indirgenmesine karşıdır.
Tarafsız monizm, 19. ve 20. yüzyıl felsefesinde farklı şekillerde ortaya konmuştur. Bu bağlamda üç temel figür öne çıkar:
Çağdaş felsefede tarafsız monizm, özellikle bilinç felsefesi bağlamında yeniden ele alınmaktadır. Bazı yaklaşımlar, bilinçli deneyimlerin açıklanmasında tarafsız bir temel tözün varlığını tartışma konusu yapmaktadır. Görüş, fizikselcilik ve dualizm dışında kalan bir alternatif olarak değerlendirilmektedir.
Tarafsız monizme yöneltilen başlıca eleştirilerden biri, önerilen tarafsız tözün doğasının açık şekilde tanımlanamamasıdır. Bu durum, kuramın açıklayıcılığını sınırlandıran bir unsur olarak görülmektedir.
Tarafsız monizm, zihinsel ve fiziksel olguların tarafsız bir ontolojik temele dayandığını savunur. Tarihsel olarak Mach, James ve Russell gibi düşünürler tarafından savunulmuş ve farklı biçimlerde geliştirilmiştir. Günümüzde ise bilinç tartışmalarında alternatif bir metafizik yaklaşım olarak değerlendirilmektedir.
Henüz Tartışma Girilmemiştir
"Tarafsız Monizm" maddesi için tartışma başlatın
Kuramsal Çerçeve
Tarihsel Gelişim
Çağdaş Tartışmalar
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.