"Tarladan Markete Fiyat Yolculuğu" Soruşturması (2026)

Tarladan Markete Fiyat Yolculuğu Soruşturması, Türkiye'de yaş sebze ve meyve piyasasında fiyatların yukarı yönlü manipüle edildiği iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosu tarafından yürütülen bir soruşturmadır. Soruşturma kapsamında Hazine ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı tarafından hazırlanan raporlarda, yaş sebze ve meyve sektöründe faaliyet gösteren tedarikçi konumundaki bazı firmaların, çiftçilerden satın aldıkları ürünleri gerçek alış fiyatından fazla gösterecek şekilde sahte müstahsil makbuzu düzenledikleri, ürün arzını olduğundan az ve maliyetleri olduğundan yüksek gösterdikleri ve bu yöntemlerle yaş sebze ve meyve piyasasında fahiş fiyat uygulamasına sebebiyet verdikleri tespit edilmiştir.

Soruşturma kapsamında 41 büyük dağıtıcı firmanın 41 şüpheli yöneticisi hakkında gözaltı kararı verilmiş, 22 ilde 109 iş yeri ve ikamette eş zamanlı arama başlatılmıştır. Soruşturmaya ilişkin gelişmeler 15 Eylül 2026 tarihinde kamuoyuna duyurulmuştur.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan açıklamada, Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosu tarafından "yaş sebze-meyve piyasasındaki fahiş fiyat uygulamasına" yönelik bir soruşturma yürütüldüğü belirtilmiştir. Açıklamada, soruşturma kapsamında Rekabet Kurulu, Ticaret Bakanlığı ve İstanbul, Ankara, İzmir, Mersin, Antalya büyükşehir belediyelerinin hal müdürlüklerine yazılan müzekkereler neticesinde, şüpheliler hakkındaki yaş sebze ve meyve ticaretindeki işlem hacimlerini içeren raporların soruşturma dosyasına eklendiği belirtilmiştir.

Vergi Denetim Kurulunca müzekkereye istinaden yapılan çalışma kapsamında 1.029 çiftçinin beyanına başvurulmuştur. Aktarılan açıklamada şu ifadelere yer verilmiştir: "Çiftçilerin ürünlerini hangi bedelle ve ne şekilde tedarikçilere temin ettiklerine yönelik beyanları neticesinde ve tedarikçi durumundaki şüphelilerin ürün alış ve satış kapsamında yapılan defter ve belgelerin incelemesi neticesinde düzenlenen 14 Temmuz ve 3 Eylül tarihli raporlarda, yaş sebze ve meyve sektöründe faaliyet gösteren tedarikçi konumundaki mükelleflerin, çiftçilerden satın aldıkları yaş sebze ve meyve ürünlerini gerçek alış fiyatından fazla gösterecek şekilde sahte müstahsil makbuzu düzenleyerek, piyasadaki hakim konumlarını kullanarak ürün arzını olduğundan az göstererek, maliyetleri olduğundan yüksek göstererek veya tedarik zincirinin gereksiz uzatılması gibi yöntemlere yukarı yönlü fiyat manipülasyonu yapmak suretiyle fahiş fiyat uygulamasına sebebiyet verdikleri tespit edildi."

Yaş sebze ve meyve sektöründe fahiş fiyat uygulamasına sebebiyet verdiği tespit edilen tedarikçi konumundaki 41 şüpheli hakkında gözaltı kararı verildiği aktarılan açıklamada, 22 ayrı ilde iş yeri ve ikamet adresi olmak üzere 109 adreste arama kararı alındığı belirtilmiştir.

Soruşturmada, Hazine ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı Ankara Sektörel Denetim Daire Başkanlığınca hazırlanan denetim raporu dosyaya girmiştir. Raporda, yaş meyve ve sebze sektöründeki fiyat artışlarının nedenlerinin araştırılması amacıyla yürütülen çalışmada, firmaların üreticilerden yaptığı alımların büyüklüğünün ve bu alımların toplam mal alımları içerisindeki payının esas alındığı belirtilmiştir.

Bu kapsamda, toplam mal alımlarının en az yüzde 70'i müstahsil makbuzuna dayanan firmalar ile müstahsillerden belgeli alım tutarı 300 milyon lira ve üzerinde bulunan firmaların riskli mükellef grubunda değerlendirildiği, belirlenen kriterler doğrultusunda 207 firmanın araştırma kapsamına alındığı kaydedilmiştir.

İlk analizlerde, bu firmaların yalnızca üreticilerden ürün satın alan tüccar veya toptancı hal firmalarından oluşmadığı, önemli bölümünün ulusal ve yerel zincir marketlere düzenli olarak yaş meyve ve sebze tedarik ettiğinin belirlendiği aktarılmıştır. Bu nedenle incelemenin yalnızca müstahsil makbuzlarının doğruluğuyla sınırlı tutulmadığı, tedarik zincirindeki ürün, belge, maliyet ve fiyat hareketlerinin birlikte değerlendirilmesinin gerekli görüldüğü ifade edilmiştir.

Raporda, müstahsil makbuzunun defter tutma yükümlülüğü bulunmayan çiftçilerden yapılan mal alımlarının belgelendirilmesinde kullanıldığı ancak belgenin düzenlenmiş olmasının, üzerinde belirtilen ürünün ilgili kişi tarafından üretildiğini ve alıcı firmaya teslim edildiğini tek başına kanıtlamadığı belirtilmiştir.

İki raporda toplam 41 riskli mükellef ayrıntılı biçimde incelenmiştir. Vergi müfettişleri, çiftçi beyanlarını, müstahsil makbuzlarını, e-faturaları, Hal Kayıt Sistemi verilerini ve şirket kayıtlarını karşılaştırmıştır. Ortaya çıkan bulgulara göre, bazı tedarikçilerde üreticinin gerçek satış bedeli ile belgelerde gösterilen alış maliyeti arasında ciddi farklar oluşmuştur.

Yapılan ön değerlendirmelerde, vefat eden kişiler adına müstahsil makbuzu düzenlenmiş olabileceğine işaret eden kayıtlara rastlandığı aktarılmıştır. İncelemelerde ayrıca bazı müstahsil makbuzlarının gerçek bir ürün teslimine dayanmadığı, adına belge düzenlenen bazı kişilerin fiilen çiftçilik yapmadığı, bazılarının ise ilgili firmayı tanımadığını ve herhangi bir ürün teslim etmediğini beyan ettiği bilgisi verilmiştir.

Raporda, bazı makbuzlarda gösterilen ürün miktarlarının da çiftçilerin arazi büyüklüğü ve makul üretim kapasitesiyle açıklanamadığı, miktarların bölgesel ve teknik verim değerlerinin önemli ölçüde üzerinde olduğuna işaret edilmiştir. Belgelerde yer alan ürün türü, miktarı veya birim fiyat bilgilerinin bazı üreticilerin beyanlarıyla örtüşmediği, bazı işlemlerde ise makbuzlardaki birim fiyatların üreticilerin bildirdiği gerçek satış fiyatlarının belirgin şekilde altında kaldığı tespiti yapılmıştır.

Raporda şu ifadeler kullanılmıştır: "Söz konusu bulguların, incelenen müstahsil makbuzlarındaki uyumsuzlukların her durumda belge düzenine ilişkin basit veya münferit hatalardan ibaret olmayabileceğini, bazı işlemlerde ticari ve vergisel sonuçlar doğuran sistematik bir yöntemin parçası olabileceğini göstermektedir."

Gerçek bir ürün teslimine dayanmayan veya miktar ve bedel açısından gerçeği yansıtmayan müstahsil makbuzlarının, işletme kayıtlarında fiktif mal ve stok oluşturularak maliyetlerin artırılmasına, böylece brüt karlılık, kurum kazancı ve vergi matrahının düşürülmesine imkân sağlayabileceği değerlendirmesi yapılmıştır. Raporda, bu belgelerin ayrıca kaynağı belirsiz veya kayıt dışı temin edilen ürünlerin işletme stoklarına dahil edilerek sonraki satışların kayıtlı mal hareketi gibi gösterilmesine dayanak oluşturabileceği kaydedilmiştir.

Müstahsil makbuzunda gösterilen maliyetin sonraki satış fiyatına yakın belirlenmesi halinde belgenin satış fiyatına görünürde maliyet dayanağı oluşturabileceği belirtilen raporda, miktar, fiyat veya üretim kapasitesindeki uyumsuzlukların ise tek başına belgenin gerçek dışı olduğunu göstermeyeceğine dikkat çekilmiştir.

Raporda, araştırılan toplam 41 firmanın mali verilerinde brüt karlılık oranlarının genel olarak düşük olduğu, en yüksek hacimde alınıp satılan bazı ürünlerin birim alış ve satış fiyatları arasında oldukça sınırlı fark bulunduğu ve firmaların önemli bir bölümünün kurumlar vergisi beyannamelerinde zarar beyan ettiği belirtilmiştir. Alış ve satış fiyatları arasındaki farkın düşük olmasının, ilk bakışta firmaların yüksek ticari kazanç elde etmediğini gösterebildiği ancak bu durumun alımların ve maliyetlerin gerçekliğini tek başına kanıtlamadığı aktarılan raporda şu tespitlere yer verilmiştir: "Alış miktarının veya maliyetin gerçek dışı ya da içeriği itibarıyla yanıltıcı belgelerle yükseltilmesi halinde muhasebe kayıtlarındaki brüt karlılık doğal olarak düşük görünebilecektir. Diğer taraftan düşük brüt karlılık, piyasa koşulları, fire, nakliye, ambalajlama, tasnif, depolama maliyetleri, marketlerce uygulanan kesintiler veya kayıt dışı satışlardan da kaynaklanabileceğinden, bu ihtimallerin birbirinden ayrılabilmesi için ürün bazında ağırlıklı ortalama alış ve satış fiyatlarının, miktar ve stok hareketlerinin, fire oranlarının, ödeme kayıtlarının ve karşı taraf bilgilerinin birlikte analiz edilmesi gerekmektedir."

Raporda, 41 firmaya ilişkin bazı müstahsil makbuzlarının üretim kapasitesi, müstahsil beyanları, teslim ve ödeme kayıtlarıyla uyumlu olmadığına yönelik önemli risk göstergelerinin tespit edildiği belirtilmiştir. Soruşturma dosyasına giren raporda şöyle devam edilmiştir: "Bu bulguların, gerçek dışı veya içeriği itibarıyla yanıltıcı belgelerle fiktif stok ve maliyet oluşturulmuş, kayıt dışı ürün hareketlerine belge dayanağı sağlanmış ve sonraki satış fiyatlarına görünürde maliyet temeli oluşturulmuş olabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte mevcut tespitlerin sektörün tamamına veya ulusal ve yerel zincir marketlere doğrudan teşmil edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle ilk aşamada 41 firma üzerinde uygulanan doğrulama yönteminin, risk derecesine göre araştırma kapsamındaki diğer firmalara da yaygınlaştırılması ve müstahsil makbuzuyla başlayan ürün, belge, ödeme, maliyet ve satış zincirinin perakende aşamasına kadar izlenmesi gerektiği değerlendirilmektedir."

Vergi Denetim Kurulu raporlarında, çeşitli ürünler bazında çiftçilerin beyan ettiği satış fiyatları ile müstahsil makbuzlarında gösterilen maliyetler ve firmaların ortalama satış fiyatları arasında farklılıklar tespit edilmiştir.

Mandalina: Bir üreticinin 6-8 TL/kg seviyesinden sattığını beyan ettiği mandalina, müstahsil makbuzunda 28 TL/kg maliyetle kayda geçirilmiştir. Firmanın aynı dönemdeki ortalama satış fiyatı ise 31,82 TL/kg olarak belirlenmiştir. Başka bir örnekte üretici mandalinayı 12 TL/kg fiyatla sattığını söylemiş, aynı ürün müstahsil makbuzunda 31,48 TL/kg olarak görünürken şirketin ortalama satış fiyatı 31,65 TL/kg olmuştur. Böylece üretici fiyatı ile şirketin satış fiyatı arasında yaklaşık 20 liralık fark bulunmasına rağmen, belge üzerinde şirketin kilogram başına yalnızca 17 kuruş kazanmış gibi bir tablo ortaya çıkmıştır. Ayrı bir örnekte, 16 TL'ye satıldığı belirtilen mandalina belgede 32 TL, satışta ortalama 35,19 TL olarak kayıtlara geçmiştir.

Elma: Çiftçinin 4-5 liraya sattığını belirttiği sanayi tipi elma, 9,50 TL alış maliyetiyle gösterilmiş, ortalama 9,74 TL'ye satılmıştır.

Patates: 7-12 TL aralığında alındığı beyan edilen patates, belgede 20 TL, satışta ortalama 21,91 TL olarak yer almıştır.

Çekirdeksiz Üzüm: 28-29 TL seviyesinde satıldığı belirtilen çekirdeksiz üzümün müstahsil makbuzunda fiyatı 45 TL'ye çıkmış, şirketin ortalama satış fiyatı ise 45,81 TL olmuştur.

Limon: Bir üretici, yaklaşık 50 ton limonu 45-50 TL/kg seviyesinden sattığını, kendi adına düzenlenen belgelerde fiyatın 64-72 TL arasında gösterildiğini belirtmiştir. Başka bir çiftçi, 25 ton limonu 35 TL/kg fiyatla sattığını, piyasadaki fiyatın yaklaşık 38 lira olduğunu anlatırken kendi adına düzenlenen makbuzlarda 70-78 TL/kg fiyat bulunduğunu ifade etmiştir. 35 yıldır çiftçilik yaptığını belirten bir üretici, ilk kesimde limonu 55 TL, ikinci kesimde 40 TL seviyesinden sattığını, ancak belgelerde kilogram fiyatının 70 TL olarak göründüğünü söylemiştir. Bir başka çiftçi de ilk kesimde 100 ton limonu 35 TL, ikinci kesimde 100 tonu 40 TL seviyesinden sattığını; buna karşılık kendi adına düzenlenen belgelerde fiyatların 69-72 TL arasında olduğunu beyan etmiştir.

Limon üzerindeki tespitler yalnızca fiyatla sınırlı kalmamıştır. Bir limon üreticisi, 2025 yılında toplam 200 ton limon ürettiğini ve sattığını söylerken, kendi adına 633 ton limon için müstahsil makbuzu düzenlendiğini belirtmiştir. Başka bir üreticinin 126 tonluk limon satışı, 328 ton olarak kayda geçmiştir. Üretici gerçek ticaret hacminin yaklaşık 2,5-2,6 milyon TL olduğunu belirtirken, adına düzenlenen belgelerin toplamı yaklaşık 10 milyon TL'ye ulaşmıştır.

Muz: Bir muz üreticisi, yaklaşık 100-140 ton ürün sattığını, buna karşılık adına 192 ton üzerinden makbuz oluşturulduğunu; yaklaşık 4,63 milyon TL olduğunu belirttiği gerçek ticaret tutarının belgelerde 8,49 milyon TL'ye yükseldiğini anlatmıştır.

Patates (Miktar): Bir üretici, yaklaşık 400-500 ton patatesi 7-12 TL/kg seviyesinden sattığını beyan etmiştir. Ancak aynı üretici adına 1.741.840 kilogram patatesin 20 TL/kg üzerinden alınmış gibi belgelendirildiği tespit edilmiştir.

Soğan: Bir üretici, yaklaşık 700 ton soğan sattığını söylerken, adına düzenlenen makbuzlarda miktarın 1.855 tona çıktığını ifade etmiştir.

Sarımsak: Bir üretici, yaklaşık 60 ton sarımsak ürettiğini ve ürününü kilogramı 50 liradan sattığını beyan etmiştir. Ancak Vergi Denetim Kurulu raporunda, aynı üreticinin adına düzenlenen müstahsil makbuzlarında 800 ton sarımsak bulunduğu kayda geçmiştir.

Hazırlanan rapora göre, bir firma yetkilisi olan A.D.'nin 1 Ocak 2025 ile 31 Mart 2026 arasında, daha önce hayatını kaybeden 49 kişi adına toplam 2 milyon 524 bin 987 lira 35 kuruş tutarında 87 müstahsil makbuzu düzenlediği belirtilmiştir. A.D. tarafından adlarına makbuz düzenlenen bazı kişiler, tarımsal faaliyetlerinin bulunmadığını, kendisine ürün satmadıklarını ve belgelerden haberdar olmadıklarını beyan etmiştir.

Yetkilisi İ.D. olan firmaya ilişkin incelemede, çiftçilerin satış fiyatlarıyla makbuzlara yazılan alış fiyatları arasında fark bulunduğu belirlenmiştir. Firmaya kapya biber satan C.S., ürünün kilogramını 8-9 liradan sattığını söylemiştir. Raporda, firmanın bu alış için düzenlediği makbuzlarda kilogram fiyatını 18,70 ile 23,95 lira arasında gösterdiği, ürünü ise ortalama 17,98 liradan sattığı kaydedilmiştir. Alış fiyatının yüksek gösterilmesiyle satış fiyatının makul olduğu izlenimi oluşturulmasının ve elde edilen karın gizlenmesinin amaçlandığı değerlendirilmiştir.

İ.D.'nin yetkilisi olduğu firmaya ürün satan A.K., kilogramını en fazla 11,50 liradan sattığı kapya biberin makbuzlarda ortalama 18,70 lira gösterildiğini belirtmiştir. Aynı firmanın adına 1 milyon 236 bin 522 liralık makbuz düzenlediği E.B. ise kapya biberi hiçbir zaman üretmediğini ve satmadığını beyan etmiştir. Aynı firmaya salçalık domates satan H.A., kilogramını 2-3 liradan toplam 70 ton ürün sattığını, ancak adına 171.544 kilogram ürün için ortalama 4,87 liradan makbuz düzenlendiğini söylemiştir. Raporda, İ.D.'nin yetkilisi olduğu firmanın ayrıca hayatını kaybeden 6 kişi adına müstahsil makbuzu düzenlediği belirtilmiştir.

Yetkilisi Y.Ç. olan firmaya ilişkin incelemede, hayatını kaybeden 27 kişi adına müstahsil makbuzu düzenlendiği tespit edilmiştir. Bu firmanın 2026'nın ilk 3 ayında faturayla yaklaşık 13,5 milyon kilogram ürün satmasına rağmen Hal Kayıt Sistemi'ne yaklaşık 8,4 milyon kilogramlık satış bildirdiği belirlenmiştir. Firmanın aynı dönemdeki sanayi tipi portakal satışlarının kayıtlı alımlarını yaklaşık 2,2 milyon kilogram aştığı, dönem başı stokunun da bu farkı karşılamadığı rapora yansımıştır.

Raporların ortaya koyduğu bulgulardan biri, hayatını kaybetmiş kişilerin adına düzenlenen belgelerdir. VDK, ölüm tarihinden sonra düzenlenen bu belgeleri, maliyetlerin istenilen seviyede oluşturulmasına imkân sağlayabilecek belge düzeni bakımından önemli bir risk göstergesi olarak değerlendirmiştir.

Müfettişlerin görüştüğü bazı kişilerin beyanları fiyat ve miktar farklılığının da ötesine geçmiştir. Bazı kişiler, adlarına milyonlarca liralık müstahsil makbuzu düzenlenmesine rağmen ilgili firmaya hiçbir ürün satmadıklarını söylemiştir. Bazıları zirai faaliyetinin dahi bulunmadığını, bazıları şirket çalışanı olduğunu ancak çiftçi olmadığını anlatmıştır. Bir üretici, yalnızca belirli ürünleri yetiştirdiğini ancak kendi adına hiç üretmediği ahududu, incir, böğürtlen, elma ve kayısı gibi ürünler için de belge düzenlendiğini söylemiştir.

Vergi Denetim Kurulu raporlarına göre sistemin işleyişi beş aşamada şekillenmiştir:

• Ürünün gerçek piyasa fiyatından satılması: Çiftçi, ürünü gerçek piyasa fiyatı üzerinden satmaktadır.
• Yüksek bedelli müstahsil makbuzu düzenlenmesi: Üretici adına, gerçekte satılan ürünün fiyatı veya miktarından daha yüksek tutarlı müstahsil makbuzu düzenlenmektedir.
• Kayıtlı alış maliyetinin yükseltilmesi: Düzenlenen yüksek bedelli makbuzlar, şirketin kayıtlarında alış maliyetinin olduğundan yüksek görünmesini sağlamaktadır.
• Kâr marjının kâğıt üzerinde düşürülmesi: Şişirilmiş alış maliyeti satış fiyatına yaklaştırılarak şirketin kârı ve buna bağlı vergi matrahı düşük gösterilmektedir.
• Ürünün dağıtım ve perakende zincirlerine aktarılması: Ürün daha sonra büyük dağıtım ve perakende zincirlerine gönderilmektedir.

Vergi müfettişleri, yöntemin yüksek satış fiyatlarının görünürde makul gösterilmesine ve elde edilen ekonomik faydanın vergi dışında bırakılmasına imkan sağlayabileceğini değerlendirmiştir.

Soruşturma kapsamında fiyatları etkileme, Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, belgede sahtecilik ve suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçları yönünden yürütülen soruşturmada, 41 büyük dağıtıcı firmanın 41 şüpheli yöneticisi hakkında gözaltı kararı verilmiş, 22 ilde toplam 109 iş yeri ve ikamette eş zamanlı arama başlatılmıştır.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan bir açıklamada, hakkında gözaltı kararı verilen 41 büyük dağıtıcı firmanın yöneticisinden 33'ünün gözaltına alındığı, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şubesi ekiplerinin 8 firari şüpheliyi yakalamaya yönelik çalışmalarının sürdüğü belirtilmiştir.

Adalet Bakanı Akın Gürlek, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yaş sebze ve meyve piyasasında fiyatları manipüle ederek haksız kazanç sağladığı belirlenen büyük dağıtıcı firmalara yönelik 22 ilde 109 iş yeri ve ikamette eş zamanlı arama başlatıldığını, 41 şüpheli yönetici hakkında gözaltı kararı verildiğini açıklamıştır. Akın Gürlek'in açıklamaları şöyledir: "Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan'ın liderliğinde; üreticimizin emeğini, vatandaşımızın bütçesini ve piyasanın adil işleyişini korurken, fiyatları manipüle ederek haksız kazanç sağlayan ve ekonomik düzeni bozan suçlarla mücadelemizi kararlılıkla sürdürüyoruz.

Bu çerçevede İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığımızca yürütülen soruşturmada, "tarladan markete fiyat yolculuğu" mercek altına alındı. Ticaret Bakanlığımızdan Hal Kayıt Sistemi, Tarım ve Orman Bakanlığımızdan Çiftçi Kayıt Sistemi verileri temin edildi; Hazine ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığınca kapsamlı rapor hazırlandı. Yaklaşık 1.029 çiftçinin beyanına başvurularak ürünlerin üreticiden hangi bedelle çıktığı ve tedarikçilere hangi şartlarda ulaştığı incelendi.

Yapılan incelemelerde, hallerin büyük tedarikçileri konumundaki bazı firmaların piyasadaki hâkimiyetlerini kullanarak ürün arzını olduğundan düşük, maliyetleri ise gerçeğinden yüksek gösterdikleri; sahte müstahsil makbuzları düzenleyerek gerçeğe aykırı maliyet oluşturdukları ve bu yöntemlerle yaş sebze ve meyve piyasasında fiyatları yukarı yönlü manipüle ederek haksız kazanç sağladıkları yönünde tespitlere ulaşıldı.

Bu kapsamda; fiyatları etkileme, Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, belgede sahtecilik ve suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçları yönünden yürütülen soruşturmada, 41 büyük dağıtıcı firmanın 41 şüpheli yöneticisi hakkında gözaltı kararı verildi; 22 ilde toplam 109 iş yeri ve ikamette eş zamanlı arama başlatıldı.

Soruşturmayı büyük bir titizlikle yürüten İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığımıza, operasyonları gerçekleştiren İstanbul İl Emniyet Müdürlüğümüze; soruşturmaya veri, analiz ve raporlarıyla katkı sunan Hazine ve Maliye Bakanlığımıza, Tarım ve Orman Bakanlığımıza ve Ticaret Bakanlığımıza teşekkür ediyoruz.

Tarladan sofraya uzanan zincirin hiçbir aşamasının üreticimizin emeği ve vatandaşımızın bütçesi üzerinden haksız kazanç kapısına dönüştürülmesine müsaade edilmeyecektir."