Tebaa

Tebaa kelimesi, Arapça tbˁ kökünden gelen tebaˁ (تبع) “bir egemene bağlı olan zümre” anlamındaki sözcükten alıntıdır. Bu sözcük, Arapça tābiˁ (تابع) “birine veya bir şeye uyan, bağlı, uyruk” anlamına gelen kelimenin faˁal veznidir.

• Tebaa, özellikle Osmanlı, Roma ve diğer imparatorluklarda padişaha veya krala bağlı halkı ifade eder.
• Örnek: Osmanlı Devleti'nde Müslüman ve gayrimüslim tebaa, millet sistemi içinde yönetilirdi.

• Hukuki metinlerde tebaa, bir devletin resmî uyrukları anlamına gelir. Günümüzde “vatandaşlık” kavramı daha yaygın olsa da Osmanlı gibi eski yönetimlerde tebaa terimi kullanılmıştır.
• Örnek: Tanzimat Fermanı ile Osmanlı tebaasına eşit haklar verilmesi amaçlanmıştır.