Köken

Teessür kelimesi, Arapça ˀs̠r kökünden türeyen taˀas̠s̠ur (تأثّر) “etkilenme, duygulanma” anlamındaki sözcükten Türkçeye geçmiştir. Bu kelime, ˀas̠s̠ara (أثّر) “etki etti, tesir bıraktı” fiilinin tafaˁˁul vezninde (V. bab) masdarıdır. Fiilin asıl kökeni ise Arapça ˀas̠ar (أثر) “eser, iz” kelimesine dayanır ve duygusal ya da zihinsel bir iz bırakma anlamı taşır.

Kullanım Alanları

Edebiyat: “Teessür” kelimesi, klasik şiir, roman ve hatıra gibi edebî türlerde üzüntü, içe işleyen keder ve duygusal etkilenme durumlarını ifade etmek için kullanılır.

Resmî ve Tarihî Metinler: Osmanlı dönemi belgelerinde ve klasik resmî yazışmalarda duygulanım, etki altında kalma anlamında yer almıştır. Günümüz resmî dilinde kullanımı oldukça sınırlıdır.

Günlük Dil: Modern Türkçede nadiren kullanılır. Daha çok nostaljik, edebî ya da ağırbaşlı üsluplarda görülür.

Duygusal Betimleme ve Anlatım: Yazılı ya da sözlü anlatımlarda, özellikle üzüntü ve etkilenme anlarını estetik bir dille ifade etmek amacıyla kullanılır.

Türev ve Kalıplaşmış Kullanımlar: “Teessürat” (çoğul formu) ve “teessür-yab” (duygulanma gösteren kişi) gibi türevleri özellikle eski metinlerde ve edebî ifadelerde yer alır.