Terennüm

Arapça rnm kökünden gelen terennum ترنُّم “makamla söyleme, anlamlı veya anlamsız sözlerle şarkı söyleme” sözcüğünden alıntıdır. Arapça ranima رَنِمَ “makamla söyledi, terennüm etti” fiilinin tefe‘‘ul veznindeki V. bab masdarıdır.

Edebiyatta, özellikle klasik şiirde, şarkı ya da şiirlerin melodik biçimde seslendirilmesi anlamında kullanılır.

Müzikte, sözlü bestelerdeki anlamlı ya da anlamsız söz gruplarının nağmelerle süslenmiş biçimini ifade eder.

Doğa betimlemelerinde, özellikle kuşların ötüşünü anlatırken terim olarak yer alır.

Mecazi kullanımlarda, içli, etkileyici anlatımı veya bir düşüncenin tekrar tekrar vurgulanmasını betimlemek için kullanılır.

• Bülbülün gece boyunca süren terennümü bahçeye büyülü bir hava katmıştı.
• Mevlevî âyininde ney eşliğinde yapılan terennüm dinleyenleri derin bir vecde sürüklüyordu.
• Divan şairi, aşkını terennüm ettiği gazelinde zarif nağmelere yer verdi.
• Toplantıda adaletin önemine dair yaptığı terennüm salondaki herkesi etkiledi.
• Sanat müziği konserinde icra edilen eserler, uzun terennüm bölümleriyle zenginleşmişti.