Töhmet

"Töhme(t)" (تُهْمَة) kelimesi, Arapçadan alınmış olup “suç isnadı, itham, suçlama kuşkusu” anlamlarına gelir. Bu sözcük, “vehmetmek, temelsiz bir kuşkuya kapılmak” anlamındaki Arapça wahama (وَهَمَ) fiilinden türetilmiştir ve fuʿla(t) vezninde oluşturulmuş bir ism-i merredir; yani fiilin bir defaya mahsus gerçekleşmesini ifade eden isim yapısıdır.

• Hukuk: Delilsiz suçlamalarla bir kişiyi zan altında bırakmak.
• Günlük dil: Bir kişiye yönelik asılsız ya da açıklanmamış ithamlar, iftira.
• Edebî ve tarihî metinlerde: Mağduriyet, iftira veya adaletsizlik temaları çerçevesinde geçer.

• Töhmet altında kalmak: Haksız yere suçlanmak.
• Töhmet yüklemek: Birine delil olmadan suç isnadında bulunmak.