Köken

"Umar" kelimesi Eski Türkçedeki "um-" (ummak) kökünden türetilmiştir. “Ummak” fiilinden gelen “umar”, “beklenti, ümit” anlamlarıyla Türkçede yerleşmiş; zamanla halk dilinde daha çok “çare, çıkar yol” anlamında kullanılır olmuştur.

Kullanım Alanları

• Halk Dili: Özellikle Anadolu ağızlarında “çare, umut” anlamıyla yaygındır.
• Edebiyat: Umutsuzluk, çaresizlik ya da bekleyiş temalı şiir ve hikâyelerde sıkça yer alır.
• Günlük Dil: Beklenilen çözüm ya da çıkış yolu için mecaz anlamda kullanılır.