Bir bütünün parçaları arasında bulunan uygunluk; ahenk, armoni, imtizaç:"Gerçekten de sonsuz bir sessizlik, bir uyum, bir şiir sarmıştı ortalığı."
İsim
2.
Toplumsal çevreye veya bir duruma uyma, uyum sağlama; intibak, entegrasyon."Ekibe yeni katılan arkadaşımız, kısa sürede tam bir uyum sağladı."
İsim
3.
Kişilerin birbirine karşı uyumları; kimya."Evin dekorasyonundaki renklerin uyumu oldukça başarılıydı."
İsim
4.
Bir cismin görüntüsünü tam ağ tabaka üzerine düşürebilmek için göz merceğinin dışbükeylik derecesini çoğaltıp azaltması olayı; mutabakat."Çocukların topluma uyum sağlaması, sağlıklı bir gelişim için çok önemlidir."
İsim
5.
Sesten söz dizimine kadar değişik dil birimlerini oluşturan ögeler arasındaki uyuşma; harmoni."Türkçe'deki büyük ve küçük ünlü uyumu, dilin en temel özelliklerindendir. "
İsim
6.
Armoni."Bu bestede, farklı enstrümanların sesleri arasında kusursuz bir armoni vardı."
İsim
İşaret Dili
U
y
u
m
Köken
Türkçe kökenli bir kelimedir. Eski Türkçe *ud- kelimesinden evrilmiştir.
Kullanım Alanları
Sosyal İlişkiler: İnsanlar arasındaki ilişkilerin düzenini ve geçimliğini ifade etmek için kullanılır.
Sanat ve Tasarım: Renklerin, seslerin veya formların birbiriyle olan ahenkli birlikteliğini tanımlar.
Biyoloji ve Psikoloji: Organizmaların çevrelerine adaptasyon süreçlerini veya bireylerin sosyal çevreye entegrasyonunu açıklar.
Teknik ve Mekanik Alanlar: Parçaların birbiriyle sorunsuz bir şekilde çalışabilmesi için birbirine uygun olmasını ifade eder.
U
y
m
