Bazen kendimi boş bir sokakta buluyorum
Issız ve sokak lambalarıyla aydınlatılmış bir sokak
Yürüyorum karanlığa doğru ışığın olmadığı bir yere
Hayatın son bulacağı yere belki o karanlık yerden çıkabilme umuduyla...
Sonra kendimi bir odada buluyorum
4 tarafı kapalı kapısı olmayan bir oda
Çıkışı olmayan soğuk ve sessiz bir odada
Usulca gözlerimi kapatıyorum.
Geçmişe dalıyorum ansızın
Tüm yaşanmışlıklarımı görüyorum bir çırpıda
5 saniyelik bir sürede tüm hayatım gözler önünde
Benim yaşadığım şeyler ise bir asırdı...
Bu kez gözlerimi açtığımda odamda buluyorum kendimi
Hafif bir kahve var önümde yavaşça alıp tadına bakıyorum
Yanımda duran şiir kitabımın sayfaları karalanmış bir şekilde
Aslında o karalanmış sayfa benim hayatımın kara çizgileri.
