Köken

Yemiş kelimesi, Eski Türkçede "yenebilir ürün, meyve" anlamına gelen yémiş (veya yimiş) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcüğün kökeni hakkında iki görüş vardır: Eski Türkçe yé- (yemek) fiiline +miş veya +Iş ekinin getirilmesiyle türetilmiştir. Bazı dilbilimcilere göre ise yem köküne +iş eki getirilerek oluşturulmuştur. Kelime Türkçeden Arapça ve Bulgarca gibi dillere de geçmiştir.

Kullanım Alanları

• Genel Kullanım: Günümüzde "meyve" kelimesinin eş anlamlısı olarak kullanılsa da daha çok "kuruyemiş" (ceviz, fındık, kuru üzüm vb.) tamlamasında yaşamaktadır.
• Yöresel Ağız: Anadolu'nun bazı bölgelerinde, özellikle Ege'de, "yemiş" denildiğinde genel meyve değil, spesifik olarak "incir" meyvesini ifade etmek için kullanılır.
• Edebiyat: Klasik metinlerde ve şiirlerde, bağ ve bahçelerin bereketini anlatmak için "meyve" yerine tercih edilen öz Türkçe bir ifadedir.