Bir yüzeyin üzerinde çizgi biçiminde olan, sarmal girinti veya çıkıntı."Bu yiv, parçalara daha sağlam bir bağlantı sağlamak için açıldı."
İsim
2.
Bir dişli çarkta veya bir vidada iki diş arasında kalan çukur bölüm."Dişli çarktaki yiv, parçaların birbirine düzgün bir şekilde oturmasını sağladı ve mekanizmanın daha verimli çalışmasını sağladı."
İsim
3.
Bir sütun gövdesinin veya bir vazo karnının çevresine eşit aralıklarla paralel veya sarmal olarak uzunlamasına açılan oyuk."Vazonun karnındaki yivler, ona zarif bir dokunuş katarken, çevresindeki dekoratif motiflere de uyum sağlıyordu."
İsim
4.
Eklerin birbiriyle birleştiği çizgi."Dilbilgisi kurallarına göre, eklerin birbiriyle birleştiği yiv, kelimenin doğru bir şekilde yapılandırılmasını sağlar."
İsim
5.
Saçta ayırma yeri."Kadın, saçını ortadan ayırarak, yivin üzerinden iki ayrı tutam oluşturdu."
İsim
İşaret Dili
Y
i
v
Köken
Eski Türkçeyi “dikiş” sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *yig " dikiş?" biçiminde evrilmiş olabilir; ancak BU KESİN BİR BİLGİ DEĞİLDİR.