Yüklem

Türkçe yükle- fiil kökünden, Yeni Türkçe +im isim ekiyle türetilmiştir. Bir kimseye ya da nesneye bir iş, değer ya da sorumluluk verme anlamı taşır. Dil bilgisi terimi olarak “yüklenen anlam” fikrinden yola çıkılarak geliştirilmiştir.

• Dil bilgisi öğretimi: Yüklem, özne ile birlikte cümle kurmanın temelini oluşturur; bu nedenle tümce çözümlemelerinde ilk bulunması gereken ögedir.
• Söz dizimi (sentaks): Yüklem merkezli yaklaşımda cümlenin yapısı, yükleme bağlı olarak kurulur.
• Mantık ve felsefe: Aristoteles mantığında önerme, özne ve yüklemden meydana gelir; bu yapı çağdaş mantık teorilerinde de temel kabullerden biridir.
• Dilsel analiz: Fiil cümleleri, isim cümleleri gibi ayrımlar, yüklemin türüne göre belirlenir.