B
e
lEski Türkçe "gövdenin orta bölümü" veya "iki dağ arasındaki alçak yer" gibi anlamlara gelen bél sözcüğünden evrilmiş olup günümüzde de benzer anlamlarda kullanılmaktadır.
Genel Kullanım: İnsanlarda, gövde ile karın arasındaki, kuşak ya da kemer bağlanan yere bel denir. Hayvanların kuyrukları ile omuzları arasında kalan kısma da bel denir.
Coğrafya ve Gemicilik: Gemilerin orta kısmı ''bel'' olarak adlandırılır. Bel kelimesinin diğer anlamı dağ geçicidir.
This article was created with the support of artificial intelligence.