Bellemek

Genel Kültür

+2 More

Quote

Öğrenip akılda tutmak, ezberlemek."Talebelerimi birer birer sıralara oturtuyor, yerlerini bellemelerini tembih ediyordum (Reşat N. Güntekin)."

Verb

Sanmak, bilmek, kabul etmek."Hak bellediğin bir yola yalnız gideceksin (Tevfik Fikret)."

Verb

Bel denilen araçla toprağı altı üstüne gelecek bir biçimde işlemek; aktarmak.""Sekilerin özellikle sebze ekilmesi gereken kısımlarını tek başına bazen kızı bazen hanımının yardımıyla belledi, toprağı altüst etti." - Metin Önal Mengüşoğlu"

Verb

İşaret Dili

Köken

Türkiye Türkçesindeki “bellemek” kelimesi, “belli olanı bilmek” ya da “tanıyıp ayırt etmek” anlamındaki eski Türkçe "belü" ya da "belgü" fiilinden türemiştir. Daha da geriye gidildiğinde, bu sözcüğün kökeninin Eski Türkçedeki “belgülig” kelimesine dayandığı görülür.