Bir devleti başka bir devlet nezdinde temsil eden kişi; sefir."Yeni atanan elçi, Paris Büyükelçiliği görevine başladı."
Noun
2.
Bir anlaşma sağlamak veya bir işi sonuçlandırmak amacıyla birine gönderilen kişi."Köy halkı, aralarındaki anlaşmazlığı çözmek için yaşlı Mehmet Efendi’yi elçi olarak gönderdi."
Noun
3.
Peygamber."O dönemde elçi olarak gönderilen kişi, halkına doğruluğu ve adaleti öğütledi."
Noun
İşaret Dili
E
l
ç
i
Köken
"Elçi" kelimesi, Eski Türkçede “ülke, yabancı ülke” anlamına gelen il sözcüğünden türemiştir. Bu sözcüğe, görev, meslek ya da bir işle ilgilenen kişiyi ifade eden -çi / -çı yapım eki getirilerek ilçi biçiminde oluşturulmuştur.
İlçi, kelime yapısı bakımından “ülkeler arası görevli”, “yabancı ülkeye gönderilen kişi” ya da “ülkeyi temsilen görev yapan kimse” anlamlarını taşır. Bu yapı, zamanla diplomatik, toplumsal ve dinî alanlarda farklı anlam katmanları kazanmıştır.
Kelime Türkçeden Farsça, Arapça ve Kafkas dillerine de geçmiştir.
Kullanım Alanları
Uluslararası ilişkiler: Bir ülkenin başka bir ülkedeki resmî temsilcisini ifade etmek için kullanılır.
Devlet protokolü: Elçilerin atanması, kabul edilmesi ve diplomatik misyonlarla ilgili durumları ifade etmek için kullanılır.
Arabuluculuk ve temsil: Birinin adına görüşmeye gitmek, uzlaşma sağlamak veya iş bitirmek amacıyla gönderilen kişiyi ifade etmek için kullanılır.
Toplumsal ilişkiler: Günlük yaşamda, bir mesajı iletmek ya da bir konuda aracı olmak için görevlendirilen kişiyi ifade etmek için kullanılır.
Dinî terminoloji: Peygamber anlamında, Tanrı tarafından insanlara mesaj iletmekle görevlendirilmiş kişiyi ifade etmek için kullanılır.
Edebiyat ve sanat: Temsil, mesaj taşıyıcılığı ya da sembolik anlamda kutsal ya da önemli görev yüklenen karakterleri ifade etmek için kullanılır.
E
l
ç
i