Fetheden, açan."Tarihin altın sayfalarına adını Fâtih olarak kazıyanlar, yalnızca kılıçla değil akılla da fethetmiştir."
Adjective
2.
Büyük ve önemli bir iş bitiren (kimse)."Kazandığı başarının ardından salona bir fatih olarak giriyordu."
Adjective
3.
Müslüman devletlerde bir ülkeyi veya bir şehri savaşarak alan hükümdara verilen ünvan."Fâtih Sultan Mehmed, İstanbul'u fethederek bir çağın kapanıp yeni bir çağın açılmasına vesile oldu."
Noun
İşaret Dili
F
â
t
i
h
Köken
"Fâtih" kelimesi Arapça kökenlidir. "Açmak, fethetmek" anlamına gelen "feth" kelimesinden türemiştir.
Kullanım Alanları
Tarih: Fetihler gerçekleştiren hükümdar ve komutanlar için kullanılır (örneğin, İstanbul'u fetheden II. Mehmed için "Fâtih Sultan Mehmed" unvanı kullanılır).
Edebiyat: Kahramanlık, zafer ve büyük açılımları anlatan eserlerde kahraman figürlerini tanımlamak için geçer.
Özel İsim: Erkek çocuklarına verilen bir ad olarak güç, zafer ve başarı çağrışımı taşır.
F
â
t
i
h
