Kökeni

Kelime, Eski Türkçe keç- fiilinden türemiştir. Bu fiil “aşmak, ileri gitmek, zamanın geçmesi” anlamlarında kullanılmıştır. Zamanla -miş sıfat-fiil ekiyle birleşerek hem sıfat hem de isim olarak yerleşik hâle gelmiştir.

Kullanım Alanları

Tarih ve Edebiyat: Önceki dönemleri anlatmak ya da değerlendirmek amacıyla kullanılır.

Günlük Konuşma: Kişisel deneyimlerden söz ederken sıkça yer alır.

Dinî ve Kültürel Kullanım: Vefat eden yakınlar ve soy geçmişiyle ilgili anmalarda tercih edilir.