Hakkaniyet

+1 More

Quote

Davranış, karar veya hükümlerde hakka ve adalete uygun olma durumu; tarafsız ve ölçülü biçimde doğruyu gözetme anlayışı."Yöneticinin tüm çalışanlara eşit davranması, onun hakkaniyet ilkesine ne kadar bağlı olduğunu gösteriyordu."

Noun

İşaret Dili

Köken
Hakkaniyet sözcüğü Arapça ḥaḳḳ (حقّ) kökünden gelir. Bu kök, “doğruluk, adalet, hakikat” anlamlarını taşır. ḥaḳḳan biçimi “gerçekten, hakikaten” anlamındaki zarf iken, buna eklenen -iyyet (−iyet) mastar ekiyle “hakka uygun olma, adaletli davranma” anlamı oluşmuştur. Türkçede sözcük, hem “adil olma” hem de “hak gözetme” anlamlarını koruyarak kullanılagelmiştir.
Kullanım Alanları
Hukuk: Karar ve uygulamalarda adaletin ve tarafsızlığın gözetilmesi anlamında kullanılır.
Edebiyat: Ahlaki doğruluk, vicdan ve adalet temalarını işleyen eserlerde soyut bir kavram olarak yer alır.
Günlük dil: “Eşit davranma” veya “adil olma” anlamında, genellikle toplumsal veya kişisel ilişkilerde kullanılır.

Bibliographies

"Hakkaniyet". Türk Dil Kurumu. Güncel Türkçe Sözlük. Erişim tarihi: 8 Ekim 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=hakkaniyet.

"Hakkaniyet". Nişanyan Etimolojik Sözlük. Erişim tarihi: 8 Ekim 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/hakkaniyet.

"Hakkaniyet". Kubbealtı Lugatı. Erişim tarihi: 8 Ekim 2025. https://lugatim.com/s/Hakkaniyet.