K
e
n
tEski Türkçe kend kelimesinden türemiştir. Kend, Soğdca kndh kökünden gelir ve "yerleşim yeri, kasaba, şehir" anlamına sahiptir. Osmanlı Türkçesi'nde daha çok "şehir" karşılığında şehir ve belde kelimeleri yaygınken, "kent" terimi modern Türkçede yeniden canlandırılmıştır.