Kök

Bitkileri toprağa bağlayan, besin ve su alımını sağlayan organ."Kuraklık nedeniyle ağacın kökleri zayıflamıştı."

Noun

Bir şeyin temelini veya kaynağını oluşturan ana unsur."Bilim, insanlığın gelişiminde en sağlam köklerden biridir."

Noun

Bir kişinin veya topluluğun soy, nesep veya geçmişi."Aile büyükleri, köklerini araştırmak için eski belgeleri inceledi."

Noun

Matematikte, bir sayının kendisiyle çarpıldığında belirli bir sonucu veren değeri."16’nın kare kökü 4’tür."

Noun

Kelimelerin anlamını ve biçimini oluşturan asıl kısım."“Gözlük” kelimesinin kökü “göz”dür."

Noun

(Mecaz) Bir olayın veya durumun temel sebebi."Sorunun köküne inmeden kalıcı bir çözüm bulamayız."

Noun

İşaret Dili

Türkçe kökenli olup, Eski Türkçede de aynı anlamda kullanılmıştır.

Botanik: Bitkilerin toprakla bağlantısını ve beslenmesini sağlayan organ olarak incelenir.
Dil Bilgisi: Sözcüklerin türetildiği veya çekimlendiği temel yapı olarak ele alınır.
Soy Bilimi: Bir bireyin veya toplumun geçmişiyle ilgili çalışmalar kapsamında kullanılır.
Matematik: Kare kök ve diğer köklü ifadelerle ilgili hesaplamalarda yer alır.
Felsefe ve Sosyoloji: Bir olayın veya kavramın temel sebeplerini açıklamak için mecazi anlamda kullanılır.