Kooperatif (Sözlük)

İsim.

1. Ortaklarının gereksinimlerini uygun şartlarda elde etmelerini sağlamak amacıyla kurulan birlik.
2. Üreticilerin, aracıyı ortadan çıkararak ürünlerini daha iyi şartlarda pazarlamak için kurdukları ortaklık.

Fransızca "coopératif" kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Fransızca kökeninde "iş birliği, ortak çalışma" anlamı taşır.

• Tarım: Çiftçilerin ürünlerini pazarlamak, ekipman paylaşmak veya maliyetleri düşürmek için oluşturulur.
• Tüketim: Üyelerinin ihtiyaçlarını uygun fiyatlarla karşılamak amacıyla tüketim mallarını tedarik eder.
• Konut: Üyelerine uygun fiyatlı konut temin etmek için faaliyet gösterir.
• Finans: Küçük tasarrufları bir araya getirerek kredi ve finansman hizmetleri sunar.

• Köydeki çiftçiler, ürünlerini daha iyi pazarlamak için bir tarım kooperatifi kurdu.
• Kooperatifin genel kurul toplantısında, üyeler gelecekteki projeler hakkında fikir alışverişinde bulundu.
• Tüketim kooperatifleri, piyasa fiyatlarının altında ürün sunarak üyelerine destek olur.

• Dayanışma: Ortak çıkarlar doğrultusunda üyelerin iş birliği yapması.
• Ortak Mülkiyet: Kooperatifteki varlıkların üyeler tarafından ortaklaşa sahiplenilmesi.
• Demokratik Yönetim: Her üyenin eşit oy hakkına sahip olduğu bir yönetim yapısı.

• Ortaklık
• Dayanışma
• Tarım Kooperatifi
• Konut Kooperatifi
• Üretim Kooperatifi