Tevatür

Arapça kökenlidir. “Tevâtür”, “birbirini takip etme, art arda gelme” anlamındaki “v-t-r” (و ت ر) fiil kökünden türetilmiştir. Fiilin tefa’ul vezninde mastarı olup “süreklilik arz eden, ardı ardına gelen aktarım” anlamına gelir. Türkçeye özellikle hadis, kelâm, mantık ve edebiyat literatürleri aracılığıyla geçmiştir.

Hadis İlmi: Bir sözün veya fiilin birçok sahabî tarafından aktarılması hâli “haber-i mütevâtir” olarak tanımlanır; bu tür hadisler inkârı mümkün olmayan bilgi kaynağı sayılır.

Mantık ve Felsefe: Tevâtür, epistemolojide "zarurî bilgi" kaynaklarından biri olarak kabul edilir; görgü tanıklarının çokluğu bilgiye kesinlik kazandırır.

Edebiyat: Halk anlatılarının veya efsanelerin kuşaktan kuşağa aktarımı tevâtür yoluyla oluşur.

Halk Kültürü: Dilden dile yayılan ve herkesin duyduğu bilgiler için “tevâtüren bilinir” ifadesi kullanılır.