Doğma, dünyaya gelme."Anasının yüreğini dağlayan o tevellüt, kıtlık senesinin en soğuk günlerinden birine rastlamıştı."
Noun
2.
Doğum tarihi."Mezar taşında yalnızca bir isim ve tevellüt vardı; hayatına dair başka hiçbir iz yoktu."
Noun
3.
Meydana gelme, ileri gelme, kaynaklanma."Ortamdaki karamsar hava onun olumsuz düşüncelerinden tevellüt etmişti ama farkında değildi."
Noun
İşaret Dili
T
e
v
e
l
l
ü
t
Köken
"Tevellüt" kelimesi Arapça kökenlidir. "Doğmak" anlamına gelen "vilade(t)" kelimesinden türemiştir.
Kullanım Alanları
Hukuk / Resmî Belgeler: Kimlik, nüfus kaydı, pasaport ve arşiv belgelerinde kişinin doğum tarihini belirtmek için kullanılır.
Edebiyat: Karakter tanıtımlarında geçmişe ait bilgi verirken zarif ve nostaljik bir etki yaratır.
Tarih / Arşiv: Biyografik veya tarihî metinlerde şahısların doğum yılına dair kayıtları ifade eder.
Günlük Dil (eski / nostaljik üslup): Modern Türkçede yerini “doğum yılı” ifadesi alsa da, “tevellüt kaç?” gibi deyimleşmiş biçimleriyle hâlen kullanılır.
T
e
v
l
ü
