Var Sandığım

Her nefeste özlediğim sevgili,

Kokun havada asılı kalmış sanki.

Çekerim içerime nefesimi,

Derinlerime indiririm amber-i miskini.

Gözümün önüne gelir her saniye gözlerin,

Sanırım ki her an benimle ellerin.

Bir acı gerçekle karşılaşınca içim,

Dolar yüreğime matemi sevgilinin.

Ebediyen gurbete düştü gönlüm,

Gelmeyecek olan yollarda yaşlı gözüm.

Ah bir dile gelse gözyaşlarım,

Anlatır mı sana olan hasretimi, bilemem.

Gözlerini düşününce bir sıcaklık donatır yüreğimi,

Sıcak ve tanıdık bir his sarar bedenimi,

Gidip de gelmeyecek olan sevgili,

Ben seni hep var sandım;

Meğer yokluğuymuş sevgilinin en kalıcı hali.