Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılan her türlü mimarlık eseri; bina, mimari:""Bir hoş güzel yapısı var otuz iki kapısı var / Cümle şehirlerden ulu her yanı bağ bostan kamu." (Niyâzî-i Mısrî)"
Noun
2.
Yapılmakta olan konut, yol, köprü vb. inşaat; konstrüksiyon.
Noun
3.
İsim tamlamasının ikinci öğesi olarak: “… işi, … tarafından yapılmış olan”:""İngiliz yapısı bir uçak.""
Noun
4.
Teşmil: Bir şeyin düzenleniş şekli, biçim, sistem:""Cümle yapısı.""
Noun
5.
Bir canlının ruh ve beden özelliklerinin bütünü; bünye, strüktür:""Yapısı sağlam, güzel bir erkekti." (Yusuf Ziya Ortaç)"
Noun
6.
Kendine özgü işleyiş kurallarına sahip düzen; örgü.
Noun
7.
Biyoloji: Bir hücrede, bir dokuda veya organizmada elemanların düzeni.
Noun
8.
Felsefe: Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün.
Noun
9.
Toplum Bilimi: Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün; strüktür.
Noun
İşaret Dili
Y
a
p
ı
Köken
Eski Türkçe yapıġ (“çatı, bina”) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük, Eski Türkçe yap- (“çarpmak, çatmak”) fiilinden, Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.
Kullanım Alanları
Mimarlık ve İnşaat: Fiziksel yapıların oluşturulmasını ve düzenlenmesini tanımlamak için kullanılır.
Biyoloji: Canlı organizmaların yapısal özelliklerini ifade eder.
Dilbilim: Kelime, cümle ve dil sisteminin organizasyonunu belirtir.
Felsefe: Somut ve soyut sistemlerin organizasyonuna dair açıklamalar içerir.
Toplum Bilimi: Toplumun örgütleniş biçimi ve işleyişini tanımlamak için kullanılır.
Y
a
p
ı