Dilenci kılıklı, üstü başı perişan kimse."Abdal gibi sokaklarda geziyor."
İsim
2.
Gezgin derviş."Yeri yurdu yollar olmuş bir abdalım."
İsim
3.
Safeviler devrinde İran'da yaşayan Türk oymaklarından biri."Abdalların varlığı devam ediyordu."
İsim
4.
Tasavvufta manevi üst bir rütbe."Abdal olmak herkese nasip olmaz."
İsim
5.
Davul, zurna çalmayı meslek edinmiş (kimse)."Düğüne abdalları çağırdı."
İsim
6.
Anadolu'da yaşayan oymaklardan bazısı."Geygel Abdalları, müzikleriyle halk kültürünü yaşatmıştır."
İsim
İşaret Dili
A
b
d
a
l
Kökeni
Bu kelime, Arapça "bdl" kökünden türeyen "abdāl" (أبدال) sözcüğünden alınmıştır. Arapçada bu kelime, "bedeller" anlamında badal (بدل ) sözcüğünün afˁāl vezninde çoğuludur.
Kullanım Alanları
Tasavvuf: Abdal, derviş veya mistik yolcu olarak kabul edilen, dünya nimetlerini terk ederek manevi bir yolculuğa çıkan kişiler için kullanılır.
Geleneksel Anlam: Türk kültüründe abdal, halk arasında şiirlerini söyleyerek geçimlerini sağlayan gezgin şair ve ozanları ifade eder.
Etnik ve Kültürel Kimlik: Anadolu’daki bazı Abdal toplulukları, müzisyenlik, semah ve ozanlık gibi alanlarda öne çıkarak, bu yönleriyle etnik ve kültürel kimliklerini de ifade ederler.
A
b
d
l