Andaç (Sözlük)

isim.

1. Hatıra, yadigâr.
2. Ajanda.
3. Yıllık.
4. Bir yerde geçirilen süreyi anımsamak için düzenlenen fotoğraflı kitapçık.

Andaç kelimesi, Orta Türkçe aŋ- “hatırlamak, aklına getirmek” fiilinden evrilmiştir.

• Bu fiil, Eski Türkçe aŋ “ayıraç, ayrım” sözcüğü ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.
• Zamanla, geçmişte yaşanan olayları ve hatıraları ifade etmek için kullanılan bir isim haline gelmiştir.

• Gündelik Dil: Hatıra ve geçmişe dair olayları anlatmak için.
• Edebiyat: Anı türünde yazılmış eserlerde.
• Eğitim: Yıllık ve ajanda türü araçlarda.

• Edebiyat: Yazarların geçmişteki deneyimlerini anlattıkları türde.
• Tarih: Bireylerin yaşamları ve geçmiş olayları kayda geçiren belgelerde.
• Fotoğrafçılık: Geçmişteki önemli anların fotoğraflarla anlatıldığı kitapçıklarda.

• Eski fotoğraf albümleri, güzel andaçlardı.
• Mezuniyet yılının anısına, bir andaç düzenlediler.