Bir çocuğu doğuran, ona ebeveynlik eden kadın."Annem, çocukken hasta olduğumda başucumdan hiç ayrılmazdı."
İsim
2.
Sevgi ve şefkatle koruyup kollayan, büyüten, bakan kişi. (mecaz)"Ayşe öğretmen, tüm öğrencilerine bir anne şefkatiyle yaklaşıyordu."
Sıfat
3.
Bir şeyin kaynağı, temel sebebi veya başlangıç noktası. (mecaz)"Doğa, tüm canlıların annesi gibidir; bizi besler ve korur."
İsim
4.
Hayvanlarda dişi birey, özellikle doğum yapmış olan."Kedi anne, yavrularını soğuktan korumak için onları sıkıca sarmalamıştı."
İsim
5.
Bitkilerde veya mayalama süreçlerinde çoğalmayı sağlayan kök veya ana unsur."Yoğurdun mayalanması için eski yoğurttan bir kaşık anne maya eklemek gerekir."
İsim
İşaret Dili
A
n
n
e
Köken
"Anne" kelimesi, Türkçeye Eski Türkçedeki ana kelimesinden geçmiştir. Bu kelime, birçok Ural-Altay dillerinde benzer biçimlerde yer alır ve temel olarak “büyüten, koruyan kadın” anlamına gelir.
Kullanım Alanları
Aile ve Toplum: Anne, aile içinde çocukların yetiştirilmesinde en önemli rolleri üstlenen kişidir.
Edebiyat ve Sanat: Anne figürü, şefkat ve özverinin sembolü olarak şiir, roman ve resim sanatında sıkça işlenen bir ifadedir.
Mecazi Kullanım: Bir şeyin temel kaynağını veya doğayı ifade etmek için "anne" kelimesi kullanılabilir (örneğin: "Ana vatan", "Ana yürek").
Biyoloji ve Doğa: Hayvanlar dünyasında doğum yapmış dişi bireyler için "anne" terimi kullanılır.
A
n
e