Arif Bey (1861–1946), Millî Mücadele döneminde Konya mebusu olarak I. Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yer almış siyasetçidir. Karaman Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nin kurucularından biri olmuş, Delibaş Mehmet İsyanı sürecinde Karaman’ı savunmaya çalışmış ve Meclis'teki aktif çalışmalarıyla dikkat çekmiştir. Meclisteki görevlerinin ardından çiftçilik ve değirmencilikle uğraşmış, 1934’te “Baysal” soyadını almış ve 1946 yılında Karaman’da vefat etmiştir.

Erken Yaşamı ve Yönetsel Görevleri

1861 yılında Karaman’da doğan Arif Bey’in babası Sadık Efendi, annesi Şerife Hanım’dır. Eğitimini Karaman’da tamamladıktan sonra Mahkeme Baş Kâtipliği ve Reji Müdürlüğü gibi çeşitli görevlerde bulunmuştur. II. Abdülhamit tarafından kaymakamlık rütbesi ve nişanla taltif edilmiştir.

Millî Mücadeleye Katkıları ve TBMM Üyeliği

Arif Bey, Karaman’da Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti’nin kuruluşuna öncülük etti. 1920 yılında Mustafa Kemal Paşa’nın çağrısıyla yapılan seçimlerde, Konya’dan milletvekili seçildi. I. TBMM’nin açılışında hazır bulundu. Maliye, Anayasa, Bütçe, Dilekçe ve Tapu Kadastro komisyonlarında aktif olarak görev yaptı.

Hıyanet-i Vataniye Kanunu görüşmeleri sırasında cezalarda adaleti savunan konuşmalarıyla dikkat çekti. Konya’daki karışıklıklar üzerine Meclis’e verdiği önerge ile irşat heyeti gönderilmesini sağladı. Bu önerge sonucu Meclis, bölgeye Mehmet Akif Ersoy’un da bulunduğu bir heyet görevlendirdi.

Delibaş Mehmet İsyanı ve Karaman’daki Faaliyetleri

Ekim 1920’de Konya’da çıkan Delibaş Mehmet İsyanı’nın Karaman’a sıçraması üzerine, Arif Bey Karaman’a geçti. Halka moral vermek için beyannameler hazırladı ve dağıttı. İsyancılar Karaman’ı bastığında evini yağmaladılar, Arif Bey Silifke’ye kaçmak zorunda kaldı. Silifke’de Hafız Emin Bey’e sığınarak kurtuldu. İsyancılar Karaman’ı terk ettikten sonra Ankara’ya döndü.

Daha sonra, Delibaş Mehmet’in öldürülmesi için yönlendirdiği kişiler başarılı olunca, Arif Bey’e Meclis tarafından bir mavzer hediye edildi.

Meclisteki Son Faaliyetleri ve Sonraki Yaşamı

Mecliste 1921 yılına kadar çeşitli bütçe görüşmelerine ve yasa tekliflerine katıldı. Çumra'daki kadastro faaliyetleri ve demiryolu taşıma ücretleri gibi konularda eleştirilerde bulundu. Müdafaa-i Hukuk Grubu’na karşı kurulan İkinci Grup’a katıldı. Milletvekilliği sona erdikten sonra Karaman’a dönerek tarım ve değirmencilikle uğraştı.

1934’te “Baysal” soyadını aldı. 13 Ocak 1946'da Karaman’da vefat etti. Önce Koçakdede Mahallesi yakınlarındaki mezarlığa defnedildi, daha sonra naaşı şehir mezarlığına nakledildi. Mezar yeri zamanla belirsizleşti. Şerife ve Lebibe adında iki kızı oldu. 1958 yılında Şerife Hanım’a TBMM tarafından maaş bağlandı.