Köken

Azımsamak kelimesi, köken olarak Eski Türkçedeki āz (“çok değil, yetersiz”) sözcüğüne dayanır. Bu köke, isimden fiil türeten -ım aracı ve ardından -sa- fiil gövdeleme eki ile -mak mastar eki eklenerek oluşturulmuştur. Anlamı, “bir şeyi yetersiz bulmak, az görmek”tir. Zamanla bu anlam mecazlaşarak “küçümsemek, önemsememek” şeklinde de kullanılmaya başlanmıştır. Günümüzde hem nicelik hem değer bakımından yetersizlik duygusunu ifade eder.

Kullanım Alanları

• Miktar bakımından yetersiz bulma: Günlük sohbetlerde, beklenenden az olan para, yemek, ödül, çaba gibi şeyleri küçümsemek anlamında sık kullanılır.
• Kıymet, değer küçümsemesi: Bir karakterin hırsını, memnuniyetsizliğini ya da beklentilerini ifade etmek için azımsamak fiiline başvurulur.
• Başarıyı veya emeği küçümseme: Bir toplumun bireylerin başarısını takdir etmek yerine değersizleştirmesini eleştiren yazılarda geçebilir.
• Kibirli ya da doyumsuz tutumları belirtme: Kimi zaman bir karakterin memnuniyetsizliğini ya da aşırı beklentilerini yermek için ironik biçimde kullanılabilir.
• İnsanı küçümseme ya da yeterli bulmama: İnsanlar arası iletişimde bir kişiyi ya da onun yaptıklarını küçük görmek anlamında yer bulur.