Belagat-nişan (Sözlük)

(belāġat-nişān)

sıfat.

• Belâgat gösteren, belâgatli.

Arapça belagat ve Farsça -nişan sözcüklerinin birleşimiyle oluşmuş bir sıfattır.

Edebiyat: Belâgat taşıyan eserleri ifade etmede.

Evâhir-i devlet-i Süleymânî’de eser-i hâme-i müşk-efşânî olan tefsîr-i şerîf-i belâgat-nişânı huzûr-ı saltanata ref‘ itdükde kemâl-i kabûlle telâkki buyurup râtibe-i vazîfe-i fetvâya ‘inâyet-i zamîme terakki buyurmışlar idi.

(Süleyman devrinin son zamanlarında misk saçan kaleminin eseri olan belagatli Tefsîr-i Şerîfi saltanat huzuruna çıkardığında tam bir kabulle kabul edip fetva vazifesi maaşına ilave bir ihsan buyurmuşlardı.) (Ebu’s-Su‘ûd)^【1】