
Benford Yasası, doğal olarak oluşan birçok sayısal veri kümesinde rakamların dağılımının belirli bir deseni takip ettiğini ifade eden bir olgudur. Özellikle, verilerin ilk basamağının belirli bir olasılık dağılımına uyduğu gözlemlenmiştir. İlk olarak 1881'de Simon Newcomb tarafından fark edilen ve 1938'de Frank Benford tarafından sistematik olarak incelenen bu yasa, finansal verilerden nüfus istatistiklerine kadar birçok alanda uygulanabilir.
Benford Yasası, bir sayının ilk basamağının d olma olasılığını şu formülle belirler:

Burada d, 1 ile 9 arasındaki rakamları ifade eder. Bu formüle göre, rakamların ortaya çıkma olasılıkları şu şekildedir:

Bu dağılım, rakamların eşit olasılıkla (yani her rakamın %11.1 oranında) dağılmadığını, daha küçük rakamların daha sık görüldüğünü gösterir.
Benford Yasası, birçok farklı alanda kullanılmaktadır:
Benford Yasası'nın neden birçok veri setinde geçerli olduğu konusunda farklı teoriler bulunmaktadır:
Benford Yasası her veri setinde geçerli değildir. Özellikle:
Benford Yasası, geniş çaplı veri analizlerinde güçlü bir araç olmasına rağmen, her durumda dikkatli yorumlanmalıdır.
Benford, F. (1938). "The Law of Anomalous Numbers." Proceedings of the American Philosophical Society, 78(4), 551-572.
Berger, A., & Hill, T. P. (2015).An Introduction to Benford’s Law. Princeton University Press.
Fewster, R. M. (2009). "A Simple Explanation of Benford’s Law." The American Statistician, 63(1), 26-32.
Hill, T. P. (1995). "A Statistical Derivation of the Significant-Digit Law." Statistical Science, 10(4), 354-363.
Nigrini, M. J. (2012).Benford’s Law: Applications for Forensic Accounting, Auditing, and Fraud Detection. Wiley.

Henüz Tartışma Girilmemiştir
"Benford Yasası" maddesi için tartışma başlatın
Matematiksel Açıklama
Uygulama Alanları
Teorik Açıklamalar
Kısıtlamalar ve Eleştiriler
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.