Bön

Genel Kültür

+1 Daha

Alıntıla

Aptal, saf, alık, akılsız."Çocuğun bön bakışları herkesi güldürdü."

Sıfat

Donuk, anlamsız (bakış)."Ona bön bön baktı ama tek kelime etmedi."

Sıfat

İşaret Dili

Köken
Türkçe kökenli bir kelimedir. Eski Türkçede “ben, bön” biçimleriyle kullanılmış, “ahmak, aptal” anlamını koruyarak günümüze ulaşmıştır.
Kullanım Alanları
Gündelik Dil: Çoğunlukla küçümseyici bir ifade olarak kişilerin saf, aptalca davranışlarını tanımlamak için kullanılır.
Mecazi Anlam: Donuk, anlamsız bakış veya tepkileri ifade eder.
Edebiyat / Betimleme: Karakterlerin şaşkın, akılsız ya da saf hallerini tasvir etmek için tercih edilir.

Kaynakça

"Bön". Kubbealtı Lugatı. Erişim tarihi: 16 Ağustos 2025. https://lugatim.com/s/B%C3%96N
"Bön". Nişanyan Etimolojik Sözlük. Erişim tarihi: 16 Ağustos 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/b%C3%B6n
"Bön". Türk Dil Kurumu. Güncel Türkçe Sözlük. Erişim tarihi: 16 Ağustos 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=b%C3%B6n