Köken

Türkçe kökenli bir kelimedir. Eski Türkçede “ben, bön” biçimleriyle kullanılmış, “ahmak, aptal” anlamını koruyarak günümüze ulaşmıştır.

Kullanım Alanları

• Gündelik Dil: Çoğunlukla küçümseyici bir ifade olarak kişilerin saf, aptalca davranışlarını tanımlamak için kullanılır.
• Mecazi Anlam: Donuk, anlamsız bakış veya tepkileri ifade eder.
• Edebiyat / Betimleme: Karakterlerin şaşkın, akılsız ya da saf hallerini tasvir etmek için tercih edilir.