Köken

Çevreci sözcüğü, Türkiye Türkçesinde yer alan çevre kelimesine Yeni Türkçe döneminde eklenen +çı yapım ekiyle oluşturulmuştur. Çevre, hem fiziksel olarak bir şeyin etrafını saran alanı hem de doğal yaşam ortamını ifade ederken; +çı eki, bu kavrama ilgi duyan, onunla ilgili olan ya da onu savunan kişi anlamı katar. Bu ek, Türkçede meslek, tutum veya ideolojik bağlılık belirten isimler türetmekte yaygın biçimde kullanılır. Böylece çevreci, doğal çevreyi korumayı amaç edinen kişi ya da anlayışı tanımlayan yerli ve üretken bir türev olarak ortaya çıkmıştır.

Kullanım Alanları

• Dil ve İletişim: Kamuoyu söylemlerinde ve medya dilinde, çevre bilincine sahip bireyleri veya toplulukları belirtmek amacıyla kullanılmaktadır.
• Çevre ve Ekoloji: Doğrudan çevre bilimleri, ekolojik duyarlılık, sürdürülebilir kalkınma ve çevre politikaları bağlamında kullanılmaktadır. Çevreye zarar vermeyen uygulamalar, ürünler veya teknolojiler “çevreci” sıfatıyla nitelendirilir.
• Siyaset ve Toplumsal Hareketler: Çevre haklarını savunan bireyler, sivil toplum kuruluşları ve politik gruplar “çevreci” kimliğiyle anılır.
• Eğitim ve Medya: Çevre bilincinin aşılanması amacıyla eğitim materyallerinde, okul programlarında ve sosyal farkındalık kampanyalarında sıkça yer almaktadır.
• Ticaret ve Sanayi: Çevresel etkileri azaltmaya yönelik üretim biçimleri, enerji kaynakları ve ambalaj sistemleri, “çevreci ürün” veya “çevreci teknoloji” gibi nitelendirmelerle tanımlanır.