Bitkilerin üreme organlarını taşıyan, genellikle renkli ve hoş kokulu bölümü."Güneş doğduğunda bahçedeki çiçekler, mis gibi kokularını rüzgâra bırakıyordu."
İsim
2.
Çiçek açan kır veya bahçe bitkisi."Balkonuna yerleştirdiği saksılar, ilkbaharda rengârenk çiçeklerle dolup taşıyordu."
İsim
3.
Süblimleşme veya çiçeksime yoluyla elde edilen toz."Deneyde kullanılan kükürt çiçeği, havayla temas ettiğinde hemen dağıldı."
İsim
4.
İrinli kabarcıklar oluşturan, iz bırakan bulaşıcı bir hastalık."Geçmişte çiçek hastalığı geçiren birçok insanın yüzünde kalıcı izler oluşurdu."
İsim
İşaret Dili
Ç
i
ç
e
k
Köken
Eski Türkçe çēçek kelimesinden türemiştir. Bu sözcük, çēç-mek (açmak, çözmek) fiiliyle ilişkilidir. Moğolca çeçeg (çiçek) kelimesi de Türkçeden alıntıdır.
Kullanım Alanları
Botanik: Bitkilerin üreme organlarını ifade etmek için kullanılır.
Kimya: Süblimleşme ile elde edilen toz maddeler için kullanılır.
Tıp: Çiçek hastalığı gibi bazı bulaşıcı hastalıkları tanımlamak için kullanılır.
Sanat ve Dekorasyon: Süsleme desenleri veya yapay çiçekler için kullanılır.
Ç
i
e
k